زیره سیاه، معمولا طعم تند و مشابه بادبان رومی دارد و بوی خوش که از چربیهای اصلی بیشتر کاروون و لیمونین ناشی می شود. این مواد بعنوان چاشنی نان مخصوصا نان چاودار استفاده می شود. نان چاودار نسبتا متراکم تر است زیرا هیدروکربن لیمونین در میوه زیره سیاه خاصیت متوقف کردن خمیر ترش و تخمیر را دارد.
زیره سیاه همچنین در نوشیدنیها،کاسرولها، زردچوبه هندی و دیگر غذاها استفاده می شود و در آشپزی اروپایی معمول تر است.برای مثال زیره سیاه یک جزء در خوراک كلم‌ رنده‌ شده‌ وآب‌پز با سركه‌ می باشد. همچنین برای افزودن طعم به پنیرها مثل پنیر هاوارتی استفاده می شود. در اکواویت ( یک نوع نوشیدنی اسکاندیناوی) و نوشیدنیهای متعدد دیگر نیز زیره سیاه استفاده می شود. 

بذر های گشنیز و یا پودر گل کوکب معمولا بصورت دانه کاملا خشک شده و همچنین در شکل زمینی یافت می شود. این بذر های بو داده را می توان بیشتر بو داده و یا در تابه خشک به طور ملایم قبل از آسیاب به منظور بهترشدن عطرش گرم نمود. این کار بخش ضروری از هر پودر کاری هندی را تشکیل می دهد. ما تنها گشنیز با کیفیت مرغوب در هوای فشرده را برای بسته بندی انتخاب می کنیم تا عطر آن دستخوش تغییر نشود.

بذرهای زیره سبز ،بذر Cuminum Cyminum می باشد که به خانواده جعفری ها متعلق است. رنگ آن سبز است، با شکلی بیضی و شیاردار عمیق.

انجیر معمولی به صورت گسترده ای بصورت میوه خوراکی در سراسر محدوده اقلیمی طبیعی آن در کشور ایران و شمال هند رشد می کند. انجیر یکی از مهمترین منابع گیاهی کلسیم و فیبر می باشد. طبق اطلاعات و گزارشات USDA ، انجیر خشک شده حاوی منابع غنی از فیبر، مس، منگنز، منیزیم، پتاسیم، کلسیوم و ویتامین K برای تامین نیازهای انسان است. همچنین به میزان کمتری از دیگر مواد مغذی دارند. انجیر دارای اثر ملین و شامل بسیاری از آنتی اکسیدان ها می باشد. آنها منابع خوبی از فلاونوئیدها و پلیفن ها هستند. در یک مطالعه ، نمونه ای حاوی 40  گرم انجیر خشک (2انجیر با اندازه متوسط) افزایش قابل توجهی در ظرفیت آنتی اکسیدانی پلاسما تولید کرد.


میوه های خشک به صورت دانه های گشنیز و یا بذر گشنیز شناخته می شوند. کلمه گشنیز در تهیه غذا ممکن است صرفا اشاره به این دانه ها (به عنوان ادویه) داشته باشد تا به خود گیاه. بذرها طعم لیمویی مرکبات را می دهند و بعنوان دانه هایی گرم، تند و با طعم پرتقال توصیف می شوند.

این اصطلاح عمدتا هم به عنوان کل دانه های خشک شده و هم به صورت زمینی بکار می رود. دانه ها می تواند بو داده شود یا گرم شوند و یا در تابه خشک به طور ملایم قبل از آسیاب برای بهترشدن و تغییر عطر مورد استفاده قرار گیرد. بذرهای زمینی گشنیز به سرعت طعم موجود در خود را از دست داده و  در  بهترین نمونه تازه زمینی به شمار می رود.